Pierwotnie Byczyna była przystankiem osobowym. W latach trzydziestych przekształcono ją w mijankę z dodatkowym torem żeberkowym przy placu ładunkowym. W Byczynie funkcjonowała sygnalizacja kształtowa, na którą składały się semafory wjazdowe wraz z odnoszącymi się do nich tarczami ostrzegawczymi. Rozjazd od strony Chrzanowa jako jedyny napędzany był za pomocą pędni drutowych, pozostałe rozjazdy były ręczne, zabezpieczone zamkami kluczowymi. Pomieszczenie dyżurnego ruchu zlokalizowane było w budynku dworca. Mieściła się tam także kasa biletowa, poczekalnia i mieszkanie pracownicze.
| Linia Jaworzno Szczakowa - Bolęcin | |
| km | Stacja |
| 0,000 | JAWORZNO SZCZAKOWA |
| 4,040 | Jaworzno Niedzieliska po |
| 6,348 | JAWORZNO |
| 8,395 | Jaworzno Azot po |
| 9,378 | Jaworzno Szyb Sobieski pb |
| 10,565 | Bory po |
| 15,154 | Jaworzno Byczyna |
Jaworzno to nazwa nieistniejącej już stacji węzłowej, mającej swoje korzenie w kolei lokalnej Piła-Jaworzno. Stacja ta położona była w kilometrze 6,348 linii kolejowej nr 160, na odcinku prowadzącym z Jaworzna Szczakowej do posterunku Sobieski. Obsługiwała przy tym liczne bocznice pobliskich kopalń, zakładów energetycznych i innych mniejszych punktów. Bezpośrednio do stacji przyłączone były bocznice szybu "Leopold" oraz Ruchu Kościuszko KWK "Jaworzno".
W XIX wieku znajdowała się tutaj jedynie mijanka kolei górniczej. W 1903 roku oddano wybudowaną obok mijanki stację końcową kolei lokalnej. Stacja ta posiadała 5 równoległych torów, tor żeberkowy oraz tor dojazdowy do parowozowni. O rozmiarach ówczesnego dworca świadczy fakt, że tor pierwszy posiadał długość użytkową 272 m, a tor dziewiąty zaledwie 116 m. W takim kształcie Jaworzno istniało przez prawie cztery dekady. Przed II Wojną Światową w skład stacji weszły dodatkowo dwa tory mijanki górniczej oraz nowo wybudowane 4 tory kopalni "Kościuszko".
W roku 1960 Jaworzno przeszło gruntowną modernizację. Znacznie zwiększono długości użytkowe torów - tor szósty zyskał długość aż 768 m. W szczytowym okresie rozwoju Jaworzno posiadało 8 torów głównych i 10 torów bocznych. Ruchem pociągów kierowała nastawnia dysponująca Jo (później Jor) oraz nastawnie wykonawcze - Jo1, Jo2 i Jo3. Nastawnie te wyposażone były w urządzenia mechaniczne scentralizowane. Od 1983 roku funkcjonowała tam również sygnalizacja świetlna. W stacji znajdował się jeden strzeżony przejazd kolejowy na ul. Grunwaldzkiej, obsługiwany z nastawni Jo1. Do obsługi podróżnych służył jeden dwukrawędziowy peron wyspowy. Stacja była częściowo zelektryfikowana. Sieć trakcyjna rozwieszona była nad torem pierwszym i drugim. Umożliwiało to przejazd pociągów piaskowych PMP-PW prowadzonych trakcją elektryczną do szybu "Leopold", gdzie znajdował się zbiornik podsadzkowy z mostem samowyładowczym.
Ze względu na malejące przewozy i wygaszanie wielkich zakładów przemysłowych na przełomie wieków stacja stopniowo została zdegradowana do roli mijanki, a następnie całkowicie ją zamknięto. Fizyczna likwidacja stacji wraz z linią prowadzącą do ZG "Sobieski" nastąpiła w 2002 roku.
Fot. ze zbiorów Muzeum Miasta Jaworzna.